logo     
    

Wczoraj:  Bigoraj - Chrystusa Krla.
Dziś:  Bigoraj - Trjcy i WNMP.
Jutro:  Bigoraj- w. Jana Pawa II.

Diecezja

 Kalendarium Diecezji
 Jan Paweł II w Diecezji
 Prymas w Zamościu



Zglos_swoje_rekolekcje


Wydarzenia w Diecezji
 31.12.2014
Jerycho Racowe parafia Zaue

 01.01.2015
Jerycho Racowe parafia Zaue.

 02.01.2015
Jerycho Racowe parafia Zaue.

 03.01.2015
Jerycho Racowe parafia Zaue.

 04.01.2015
Jerycho Racowe parafia Zaue.



Media Katolickie







Polecamy


Partnerzy

Dane Adresowe
ul. Hetmana Jana Zamoyskiego 1
22-400 Zamo
Tel./fax: 84 627 95 21

e-mail: kuria@zamosc.opoka.org.pl

REGON: 040024185 
NIP: 922-10-69-265     

>> Konta Bankowe

Statystyka
Ostatnia aktualizacja strony:
01.12.2014 10:04

statystyka
    
PORTA FIDEI-
BENEDYKT XVI

 

1. «Podwoje wiary» (por. Dz 14, 27) s dla nas zawsze otwarte. Wiod one do ycia w komunii z Bogiem i pozwalaj wej do Jego Kocioa. Prg ten mona przekroczy, kiedy goszone jest Sowo Boe, a serce poddaje si ksztatowaniu przez ask, ktra przemienia. Przekroczenie tych podwoi oznacza wyruszenie w drog, ktra trwa cae ycie. Zaczyna j chrzest (por. Rz 6, 4), dziki ktremu moemy wzywa Boga jako Ojca, a koczy przejcie przez mier do ycia wiecznego, bdcego owocem zmartwychwstania Pana Jezusa, ktry poprzez dar Ducha witego zechcia wczy w sw chwa tych, ktrzy w Niego wierz (por. J 17, 22). Wyznawanie wiary w Trjc wit — Ojca, Syna i Ducha witego — oznacza wiar w jednego Boga, ktry jest mioci (por. 1 J 4, 8): Ojca, ktry w peni czasw posa swego Syna dla naszego zbawienia; Jezusa Chrystusa, ktry w tajemnicy swej mierci i zmartwychwstania odkupi wiat; Ducha witego, ktry prowadzi Koci przez wieki w oczekiwaniu na chwalebny powrt Pana.

2. Od pocztku mojej posugi Nastpcy Piotra przypominaem o potrzebie odnalezienia drogi wiary, aby coraz wyraniej ukazywa rado i odnowiony entuzjazm, ktre rodzi spotkanie z Chrystusem. W homilii podczas Mszy w. na rozpoczcie mojego pontyfikatu powiedziaem: «Koci jako cao, a w nim jego pasterze musz tak jak Chrystus wyruszy w drog, aby wyprowadzi ludzi z pustyni ku przestrzeni ycia, ku przyjani z Synem Boym, ku Temu, ktry daje nam ycie — peni ycia» (1). Zdarza si obecnie do czsto, e chrzecijanie bardziej troszcz si o konsekwencje spoeczne, kulturowe i polityczne swego zaangaowania, mylc, e wiara wci jest oczywist przesank ycia wsplnego. W rzeczywistoci, zaoenie to nie tylko przestao by oczywiste, ale czsto bywa wrcz negowane (2). Podczas gdy w przeszoci moliwe byo uznanie, e istnieje jednorodna tkanka kulturowa, powszechnie akceptowana w swym odniesieniu do treci wiary i inspirowanych ni wartoci, to obecnie wydaje si, e w znacznej czci spoeczestwa ju tak nie jest, z powodu gbokiego kryzysu wiary, ktry dotkn wielu ludzi.

3. Nie moemy zgodzi si na to, aby sl utracia smak, a wiato byo umieszczone pod korcem (por. Mt 5, 13-16). Take wspczesny czowiek moe na nowo odczu potrzeb, by — jak Samarytanka — pj do studni i sucha Jezusa, ktry zachca do wiary w Niego i czerpania z Jego rda, tryskajcego wod yw (por. J 4, 14). Musimy na nowo z chci karmi si Sowem Boym, wiernie przekazywanym przez Koci, i Chlebem ycia, danymi jako wsparcie tym, ktrzy s Jego uczniami (por. J 6, 51). Nauczanie Jezusa w rzeczywistoci nadal rozbrzmiewa w naszych dniach z t sam moc: «Zabiegajcie nie o ten pokarm, ktry niszczeje, ale o ten, ktry trwa na ycie wieczne» (J 6, 27). My rwnie, jak ci, ktrzy Go suchali, zadajemy to samo pytanie: «C mamy czyni, abymy wykonywali dziea Boga?» (J 6, 28). Znamy odpowied Jezusa: «Na tym polega dzieo Boga, abycie wierzyli w Tego, ktrego On posa» (J 6, 29). Wiara w Jezusa Chrystusa jest wic drog do osignicia zbawienia w sposb ostateczny.

4. W wietle tego wszystkiego postanowiem ogosi Rok Wiary. Rozpocznie si on 11 padziernika 2012 r., w pidziesit rocznic otwarcia Soboru Watykaskiego II, a zakoczy si w uroczysto naszego Pana Jezusa Chrystusa Krla Wszechwiata, 24 listopada 2013 r. 11 padziernika 2012 r. upynie take dwadziecia lat od opublikowania Katechizmu Kocioa Katolickiego, tekstu promulgowanego przez mojego poprzednika, bogosawionego papiea Jana Pawa II (3), aby ukaza wszystkim wiernym si i pikno wiary. Przygotowanie tego dokumentu, autentycznego owocu Soboru Watykaskiego II, byo postulowane przez Nadzwyczajne Zgromadzenie Synodu Biskupw w 1985 r. jako narzdzie majce suy katechezie (4), i powsta dziki wsppracy caego episkopatu Kocioa katolickiego. Wanie na padziernik 2012 r. zwoaem Zgromadzenie Oglne Synodu Biskupw, ktrego temat brzmi «Nowa ewangelizacja majca na celu przekazywanie wiary chrzecijaskiej». Bdzie to sprzyjajca okazja do wprowadzenia caej wsplnoty kocielnej w okres szczeglnej refleksji i odkrywania na nowo wiary. Nie po raz pierwszy Koci jest wzywany do obchodw Roku Wiary. Mj czcigodny poprzednik, suga Boy Pawe VI ogosi podobny Rok Wiary w 1967 r., aby upamitni mczestwo apostow Piotra i Pawa w 1900. rocznic zoenia przez nich najwyszego wiadectwa. Mia to by w jego zamierzeniu uroczysty moment, w ktrym w caym Kociele bdzie «prawdziwie i szczerze wyznana ta sama wiara». Chcia on ponadto, aby ta wiara bya potwierdzona w sposb «indywidualny i zbiorowy, wolny i wiadomy, wewntrzny i zewntrzny, pokorny i szczery» (5). Myla, e w ten sposb cay Koci bdzie mg zyska na nowo «wyran wiadomo swej wiary, aby j oywi, oczyci, aby j potwierdzi oraz wyznawa» (6). Wielkie wstrzsy, ktre miay miejsce podczas owego Roku, ukazay jeszcze wyraniej potrzeb tego rodzaju obchodw. Zakoczyo je «Wyznanie wiary ludu Boego» (7), co miao zawiadczy, jak bardzo istotne treci, ktre od wiekw stanowi dziedzictwo wszystkich wierzcych, wymagaj cigego potwierdzania, zrozumienia i pogbiania w nowy sposb, aby dawa konsekwentne wiadectwo w innych ni w przeszoci warunkach historycznych.

5. Pod pewnymi wzgldami mj czcigodny poprzednik postrzega ten Rok jako «konsekwencj i wymg posoborowy» (8), dobrze zdajc sobie spraw z powanych trudnoci swoich czasw, zwaszcza w odniesieniu do wyznawania prawdziwej wiary i jej poprawnej interpretacji. Uznaem, e zainaugurowanie Roku Wiary w poczeniu z 50. rocznic otwarcia Soboru Watykaskiego II moe by dobr okazj do tego, aby zrozumie, e  teksty nalece do spucizny pozostawionej przez ojcw soborowych, zgodnie ze sowami  b. Jana Pawa II, «nie trac wartoci ani blasku. Konieczne jest, aby byy naleycie odczytywane, poznawane i przyswajane jako miarodajne i normatywne teksty Magisterium, nalece do Tradycji Kocioa. Dzisiaj, po zakoczeniu Jubileuszu, szczeglnie mocno odczuwam powinno ukazywania Soboru jako wielkiej aski, ktra staa si dobrodziejstwem dla Kocioa w XX wieku: zosta on dany jako niezawodna busola, wskazujca nam drog w stuleciu, ktre si rozpoczyna» (9). Ja rwnie pragn z naciskiem potwierdzi to, co powiedziaem na temat Soboru kilka miesicy po moim wyborze na Nastpc Piotra: «Jeli go odczytujemy i przyjmujemy w wietle prawidowej hermeneutyki, moe on by i coraz bardziej stawa si wielk moc suc zawsze potrzebnej odnowie Kocioa» (10).

6. Odnowa Kocioa dokonuje si take przez wiadectwo, jakie daj yciem wierzcy: chrzecijanie s faktycznie powoani, aby przez samo swoje istnienie w wiecie ukazywali blask Sowa prawdy, jakie pozostawi nam Pan Jezus. Wanie Sobr w Konstytucji dogmatycznej Lumen gentium stwierdzi: «Podczas gdy Chrystus, 'wity, niewinny, nieskalany' (Hbr 7, 26), nie zna grzechu (2 Kor 5, 21), lecz przyszed jedynie dla przebagania za grzechy ludu (por. Hbr 2, 17), Koci, w ktrego onie znajduj si grzesznicy, wity i zarazem cigle potrzebujcy oczyszczenia, nieustannie podejmuje pokut i odnow. Koci 'wrd przeladowa wiata i pociech Boych poda naprzd w pielgrzymce', goszc krzy i mier Pana, a przyjdzie (por. 1 Kor 11, 26). Moc za zmartwychwstaego Pana krzepi si, aby swoje utrapienia i trudnoci, zarwno wewntrzne, jak i zewntrzne, przezwycia cierpliwoci i mioci, a Jego misterium, cho pod oson, wiernie przecie objawia w wiecie, dopki si ono na koniec nie ujawni w penym wietle» (11).

W tej perspektywie Rok Wiary jest zacht do autentycznego i nowego nawrcenia si do Pana, jedynego Zbawiciela wiata. W tajemnicy Jego mierci i zmartwychwstania Bg objawi w peni mio, ktra zbawia i wzywa ludzi do przemiany ycia przez odpuszczenie grzechw (por. Dz 5, 31). Wedug apostoa Pawa, ta Mio wprowadza czowieka w nowe ycie: «Przez chrzest zanurzajcy nas w mier zostalimy razem z Nim pogrzebani po to, abymy i my postpowali w nowym yciu — jak Chrystus powsta z martwych dziki chwale Ojca» (Rz 6, 4). Dziki wierze to nowe ycie ksztatuje ca ludzk egzystencj, opierajc si na radykalnej nowoci zmartwychwstania. W takiej mierze, w jakiej czowiek dobrowolnie okazuje gotowo, jego myli, uczucia, mentalno i zachowania powoli s oczyszczane i przeksztacane, w procesie, ktry w tym yciu nigdy w peni si nie koczy. «Wiara, ktra dziaa przez mio» (Ga 5, 6) staje si nowym kryterium mylenia i dziaania, ktre przemienia cae ycie czowieka (por. Rz 12, 2; Kol 3, 9-10; Ef 4, 20-29; 2 Kor 5,17).

7. «Caritas Christi urget nos» (2 Kor 5, 14) — mio Chrystusa wypenia nasze serca i pobudza nas do ewangelizacji. Dzisiaj, tak jak wwczas, posya On nas na drogi wiata, abymy gosili Jego Ewangeli wszystkim narodom ziemi (por. Mt 28, 19). Swoj mioci Jezus Chrystus przyciga do siebie ludzi z kadego pokolenia: w kadym czasie zwouje on Koci, powierzajc mu goszenie Ewangelii, nakazem, ktry zawsze jest nowy. Z tego wzgldu take dzi potrzeba bardziej przekonanego zaangaowania Kocioa na rzecz nowej ewangelizacji, aby na nowo odkry w wierzeniu rado i odnale zapa do przekazywania wiary. Zaangaowanie misyjne wierzcych, ktrego nigdy nie moe zabrakn, czerpie ywotn si w codziennym odkrywaniu Jego mioci. Wiara bowiem ronie, gdy jest przeywana jako dowiadczenie doznawanej mioci i kiedy jest przekazywana jako dowiadczenie aski i radoci. Powoduje, e ycie wiernych wydaje owoce, bo dziki nadziei serce ronie, oraz umoliwia skadanie skutecznego wiadectwa: otwiera w istocie serca i umysy suchajcych na zaproszenie Pana, aby przylgnli do Jego sowa, by stali si Jego uczniami. Wierni, stwierdza w. Augustyn, «wzmacniaj si przez wiar» (12). wity biskup Hippony mia suszny powd, aby tak si wyrazi. Jak wiemy, jego ycie byo cigym poszukiwaniem pikna wiary, dopki jego serce nie znalazo spoczynku w Bogu (13). Jego liczne pisma, w ktrych wyjania znaczenie wiary i prawd wiary, pozostaj aktualne do dzi jako bezcenne dziedzictwo i pozwalaj nadal tak wielu ludziom poszukujcym Boga znale waciw ciek, aby doj do «podwoi wiary».

Tak wic tylko gdy si wierzy, wiara ronie i si umacnia; nie ma innej moliwoci, by zyska pewno co do wasnego ycia, jak tylko coraz bardziej powierzajc siebie w rce tej mioci, ktra zdaje si coraz wiksza, poniewa swoje rdo ma w Bogu.

8. Z tej radosnej okazji pragn zachci wspbraci biskupw na caym wiecie, eby jednoczyli si z Nastpc Piotra w tym czasie duchowej aski, ktry daje nam Pan, by upamitni cenny dar wiary. Chcielibymy obchodzi ten Rok Wiary w sposb godny i owocny. Potrzebna jest wzmoona refleksja na temat wiary, aby pomc wszystkim wierzcym w Chrystusa uczyni bardziej wiadomym i oywi ich przywizanie do Ewangelii, zwaszcza w okresie gbokiej przemiany, jaki ludzko przeywa obecnie. Bdziemy mieli sposobno wyznawa wiar w zmartwychwstaego Pana w naszych katedrach i kocioach caego wiata; w naszych domach i rodzinach, aby kady silnie odczu potrzeb lepszego zrozumienia i przekazywania przyszym pokoleniom odwiecznej wiary. Wsplnoty zakonne oraz parafialne, wszystkie stare i nowe wsplnoty kocielne bd mogy w tym Roku zoy publiczne wyznanie Credo.

9. Pragniemy, aby ten Rok rozbudzi w kadym wierzcym aspiracj do wyznawania wiary w peni i z odnowionym przekonaniem, z ufnoci i nadziej. Bdzie to te dobra okazja, by z wikszym zaangaowaniem celebrowa wiar w liturgii, a zwaszcza w Eucharystii, ktra «jest szczytem, do ktrego zmierza dziaalno Kocioa, i zarazem jest rdem, z ktrego wypywa caa jego moc» (14). Jednoczenie pragniemy, eby wiadectwo ycia ludzi wierzcych byo coraz bardziej wiarygodne. Zwaszcza w tym Roku kady wierzcy powinien na nowo odkry tre wiary, ktr wyznaje, celebruje, przeywa i przemadla (15), i zastanowi si nad samym aktem wiary.

Nie przypadkiem w pierwszych wiekach chrzecijanie musieli uczy si Credo na pami. Byo ono ich codzienn modlitw, aby nie zapominali o zobowizaniu przyjtym wraz z chrztem. Sowami bogatymi w znaczenie przypomina o tym w. Augustyn, kiedy w homilii na temat redditio symboli — przekazania Credo — mwi: «Skad Apostolski, ktry otrzymalicie wszyscy razem i ktry odmwilicie jeden po drugim, to sowa, na ktrych opiera si, jak na staym fundamencie, wiara Matki-Kocioa, a fundamentem tym jest Chrystus Pan (...) Otrzymalicie wic i powtarzalicie to, co wiernie powinnicie naladowa, co w duszy i sercu zawsze powinnicie zachowywa, co powinnicie na oach waszych odmawia, o czym mylicie na placach i miejscach publicznych, o czym take i podczas posikw waszych nie zapominajcie, strzecie tego w sercu, chocia ciao zasypia» (16).

10. Chciabym w tym miejscu przedstawi w zarysie program, ktry pomoe w gbszym zrozumieniu nie tylko treci wiary, ale wraz z nimi take aktu, przez ktry decydujemy si cakowicie powierzy Bogu, w penej wolnoci. Istnieje w istocie gboka jedno midzy aktem, ktrym si wierzy, a treci, z ktr si zgadzamy. Aposto Pawe umoliwia wejcie w t rzeczywisto, kiedy pisze: «Sercem przyjta wiara prowadzi do sprawiedliwoci, a wyznawanie jej ustami — do zbawienia» (Rz 10, 10). Serce wskazuje, e pierwszym aktem, przez ktry dochodzi si do wiary, jest dar Boga i dziaanie aski, ktra przemienia osob a do gbi jej serca.

W tym wzgldzie szczeglnie wymowny jest przykad Lidii. w. ukasz opowiada, e  Pawe, kiedy przebywa w Filippi, poszed w szabat gosi Ewangeli paru kobietom; bya wrd nich Lidia, a «Pan otworzy jej serce, tak e uwanie suchaa sw Pawa» (Dz 16, 14). To wyraenie zawiera wany sens.  w. ukasz uczy, e nie wystarcza znajomo treci, w ktre naley wierzy, jeeli serce, autentyczne sanktuarium czowieka, nie zostaje otwarte przez ask, ktra umoliwia gbsze spojrzenie i zrozumienie, e to, co zostao ogoszone, jest Sowem Boym.

«Wyznawanie ustami» wskazuje z kolei, e konsekwencj wiary jest dawanie wiadectwa i zaangaowanie. Chrzecijanin nigdy nie moe uwaa, e wiara jest spraw prywatn. Wiara jest decyzj o tym, e jest si z Panem, yje si z Nim. To «bycie z Nim» prowadzi do zrozumienia powodw, dla ktrych si wierzy. Wiara, wanie dlatego, e jest aktem wolnoci, wymaga rwnie odpowiedzialnoci spoecznej za to, w co si wierzy. Koci w dniu Pidziesitnicy ukazuje z ca oczywistoci w publiczny wymiar wiary i goszenia jej bez lku kadej osobie. To dar Ducha witego, ktry uzdalnia do misji i umacnia nasze wiadectwo, czynic je szczerym i odwanym.

Wyznanie wiary jest aktem zarwno osobistym, jak i wsplnotowym. Pierwszym podmiotem wiary jest bowiem Koci. W wierze wsplnoty chrzecijaskiej kady otrzymuje chrzest, skuteczny znak przyczenia do ludu wierzcych, aby zyska zbawienie. Jak stwierdza Katechizm Kocioa Katolickiego: «'Wierz' — to wiara Kocioa wyznawana osobicie przez kadego wierzcego, przede wszystkim w chwili chrztu. 'Wierzymy' — to wiara Kocioa wyznawana przez biskupw zgromadzonych na soborze lub, bardziej oglnie, przez zgromadzenie liturgiczne wierzcych. 'Wierz' — mwi take Koci, nasza Matka, ktry przez swoj wiar odpowiada Bogu i ktry uczy nas mwi: 'Wierz', 'Wierzymy'» (17).

Jak mona zauway, znajomo treci wiary jest istotna, by wyrazi sw zgod, to znaczy, aby w peni, rozumem i wol, przyj to, co proponuje Koci. Znajomo wiary wprowadza w peni tajemnicy zbawczej, objawionej przez Boga. Zgoda oznacza  wic, e kiedy si wierzy, w sposb wolny przyjmuje si ca tajemnic wiary, bo gwarantem jej prawdy jest sam Bg, ktry objawia si i pozwala pozna sw tajemnic mioci (18).

Z drugiej strony, nie moemy zapomina, e w naszym kontekcie kulturowym wielu ludzi, cho nie twierdzi, e ma dar wiary, szczerze poszukuje ostatecznego sensu i definitywnej prawdy o swym istnieniu i wiecie. To poszukiwanie jest autentyczn «preambu» wiary, gdy kieruje ludzi na drog prowadzc do tajemnicy Boga. Ludzki umys nosi w sobie bowiem potrzeb tego, «co wartociowe, nieprzemijalne» (19). Ta potrzeba stanowi nieustanne wezwanie, trwale wpisane w serce czowieka, aby wyrusza w drog w poszukiwaniu Tego, ktrego bymy nie szukali, gdyby wczeniej nie wyszed nam na spotkanie (20).  Wiara zaprasza nas wanie na to spotkanie i w peni nas otwiera. 

11. Cenn i niezbdn pomoc w systematycznym poznawaniu treci wiary jest dla wszystkich Katechizm Kocioa Katolickiego. Jest on jednym z najwaniejszych owocw  Soboru Watykaskiego II. W Konstytucji apostolskiej Fidei depositum, ktra nieprzypadkowo zostaa podpisana w trzydziest rocznic otwarcia Soboru  Watykaskiego II, papie Jan Pawe II napisa: «Katechizm przyczyni si w znacznym stopniu do odnowy caego ycia Kocioa (...) Uznaj go za poyteczne i waciwe narzdzie suce umacnianiu komunii Kocioa oraz za bezpieczn norm nauczania prawd wiary» (21).

Wanie w tej perspektywie Rok Wiary powinien by wyrazem wsplnego zobowizania do odkrycia na nowo i zgbiania podstawowych treci wiary, ktrych systematyczna i organiczna synteza znajduje si w Katechizmie Kocioa Katolickiego. W nim bowiem staje si widoczne bogactwo nauczania, ktre Koci przyj, zachowa i przedstawia na przestrzeni dwch tysicleci swej historii. Od Pisma witego po ojcw Kocioa, od mistrzw teologii po witych, ktrzy yli na przestrzeni wiekw, Katechizm stanowi trway zapis wielu sposobw, w jakie Koci medytowa nad wiar i rozwija nauczanie, aby da wiernym pewno w ich yciu wiary.

Sam swoj struktur Katechizm Kocioa Katolickiego ukazuje rozwj wiary, a take porusza wielkie kwestie ycia powszedniego. Stronica po stronicy odkrywamy, e to, co si przedstawia, nie jest jak teori, ale spotkaniem z Osob, ktra yje w Kociele. Po wyznaniu wiary zostaje bowiem objanione ycie sakramentalne, w ktrym Chrystus jest obecny, dziaa i nadal buduje swj Koci. Bez liturgii i sakramentw wyznanie wiary nie byoby skuteczne, gdy brakowaoby mu aski, ktra wspiera wiadectwo chrzecijan. Podobnie, nauczanie Katechizmu na temat ycia moralnego nabiera swego penego znaczenia, jeeli powizane jest z wiar, liturgi i modlitw.

12. Z tego wzgldu w Roku, o ktrym mwimy, Katechizm Kocioa Katolickiego moe by prawdziwym narzdziem umacniania wiary, zwaszcza dla tych, ktrzy troszcz si o formacj chrzecijan, tak istotn w naszym kontekcie kulturowym. Majc to na uwadze, poprosiem Kongregacj Nauki Wiary, by w porozumieniu z kompetentnymi dykasteriami Stolicy Apostolskiej zredagowaa Not, ktra bdzie zawieraa wskazania dla Kocioa i wiernych, jak przey ten Rok Wiary w sposb najbardziej efektywny i waciwy, w subie wiary i ewangelizacji.

Bardziej ni w przeszoci wiara staje w obliczu szeregu pyta, wynikajcych ze zmiany mentalnoci, ktra zwaszcza w obecnych czasach zawa zakres tego, co racjonalnie pewne, do osigni naukowych i technologicznych. Jednake Koci nigdy nie ba si dowodzi, e nie moe by konfliktu midzy wiar a prawdziw nauk, poniewa obie, cho rnymi drogami, d do  prawdy (22).

13. W tym Roku niezmiernie wane bdzie przypomnienie historii naszej wiary, ktr cechuje niezgbiona tajemnica, jak jest splot witoci i grzechu. Podczas gdy pierwsza z nich ukazuje ogromny wkad, jaki wnieli mczyni i kobiety we wzrost i rozwj wsplnoty przez wiadectwo swego ycia, to drugi musi pobudza kadego do szczerego i trwaego wysiku nawrcenia, by dowiadczy miosierdzia Ojca, ktry wychodzi na spotkanie kadego czowieka.

W tym okresie bdziemy nieustannie kierowa wzrok ku Jezusowi Chrystusowi, «ktry nam w wierze przewodzi i j wydoskonala» (Hbr 12, 2);  w Nim znajduje peny sens wszelka udrka i tsknota ludzkiego serca. Rado mioci, odpowied na dramat cierpienia i blu, moc przebaczenia w obliczu zniewagi i zwycistwo ycia nad nicoci mierci — wszystko znajduje swj peny sens w tajemnicy Jego wcielenia, Jego stania si czowiekiem, dzielenia z nami ludzkiej saboci, aby j przemieni moc Jego zmartwychwstania. W Nim, ktry umar i zmartwychwsta dla naszego zbawienia, znajduj pene wiato przykady wiary, ktre naznaczyy te dwa tysice lat naszej historii zbawienia.

Przez wiar Maryja przyja sowa anioa i uwierzya w zapowied, e stanie si Matk Boga w posuszestwie swego oddania (por. k 1, 38). Gdy nawiedzia Elbiet, z Jej ust popyna pie na cze Najwyszego, za cuda, jakich dokonuje w tych, ktrzy si Jemu powierzaj (por. k 1, 46-55). Z radoci i dreniem wydaa na wiat swego jedynego Syna, zachowujc nienaruszone dziewictwo (por. k 2, 6-7). Zaufawszy swemu oblubiecowi Jzefowi, udaa si z Jezusem do Egiptu, aby uratowa Go przed przeladowaniami Heroda (por. Mt 2, 13-15). Z t sam wiar sza za nauczajcym Panem i pozostaa z Nim a do Golgoty (por. J 19, 25-27). W wierze Maryja cieszya si owocami zmartwychwstania Jezusa i zachowujc w swoim sercu wszelkie wspomnienia (por. k 2, 19.51), przekazaa je Dwunastu, ktrzy byli zgromadzeni z Ni w Wieczerniku, aby otrzyma Ducha witego (por. Dz 1, 14; 2, 1-4).

Przez wiar apostoowie zostawili wszystko, aby pj za Nauczycielem (por. Mk 10, 28). Uwierzyli w sowa, ktrymi gosi krlestwo Boe obecne i realizujce si w Jego osobie (por. k 11, 20). yli w jednoci z Jezusem, ktry ich naucza i pozostawi im now regu ycia, aby po Jego mierci byli rozpoznawani jako Jego uczniowie (por. J 13, 34-35). Przez wiar poszli na cay wiat, wypeniajc polecenie niesienia Ewangelii wszelkiemu stworzeniu (por. Mk 16, 15), i bez adnej obawy gosili wszystkim rado zmartwychwstania, ktrego byli wiernymi wiadkami.

Przez wiar uczniowie utworzyli pierwsz wsplnot, zgromadzon wok nauki apostow na modlitwie, celebrowaniu Eucharystii, oddajc do dyspozycji wszystkich to, co posiadali, aby  zaspokoi potrzeby braci (por. Dz 2, 42-47).

Z powodu wiary mczennicy oddali swe ycie, by zawiadczy o prawdzie Ewangelii, ktra ich przemienia i uczynia zdolnymi do najwikszego daru mioci, jakim jest przebaczenie swoim przeladowcom.

Przez wiar kobiety i mczyni powicali swoje ycie Chrystusowi, pozostawiajc wszystko, aby y w prostocie ewangelicznego posuszestwa, ubstwa i czystoci — konkretnych znakw oczekiwania na Pana, ktry przychodzi bez zwoki. Przez wiar tak wielu chrzecijan dziaao na rzecz sprawiedliwoci, aby przeoy na jzyk konkretu sowo Pana, ktry przyby, aby gosi wyzwolenie z ucisku i rok aski dla wszystkich (por. k 4,18-19).

Przez wiar na przestrzeni czasw mczyni i kobiety w kadym wieku, ktrych imi jest zapisane w ksidze ycia (por. Ap 7, 9; 13, 8), wyznawali, e piknie jest pj za Panem Jezusem tam, gdzie byli wzywani, eby dawa wiadectwo, i s chrzecijanami:  w rodzinie, w yciu zawodowym, publicznym, w wykorzystywaniu charyzmatw i penieniu posug, do ktrych byli powoani.

Przez wiar yjemy take i my: dziki rozpoznawaniu sercem Pana Jezusa, obecnego w naszym yciu i w historii.

14. Rok Wiary bdzie rwnie dobr okazj do wzmoonego skadania wiadectwa miosierdzia. w. Pawe przypomina: «Tak wic trwaj wiara, nadzieja, mio — te trzy: [jednak] najwiksza z nich jest mio»  (1 Kor 13, 13). Aposto Jakub uy sw jeszcze mocniejszych, ktre zawsze pobudzay chrzecijan: «Jaki z tego poytek, bracia moi, skoro kto bdzie utrzymywa, e wierzy, a nie bdzie spenia uczynkw? Czy [sama] wiara zdoa go zbawi? Jeli na przykad brat lub siostra nie maj odzienia lub brak im codziennego chleba, a kto z was powie im: 'Idcie w pokoju, ogrzejcie si i najedzcie do syta!' — a nie dacie im tego, czego koniecznie potrzebuj dla ciaa — to na co si to przyda?  Tak te i wiara, jeli nie byaby poczona z uczynkami, martwa jest sama w sobie. Ale moe kto powiedzie: Ty masz wiar, a ja speniam uczynki. Poka mi wiar swoj bez uczynkw, to ja ci poka wiar na podstawie moich uczynkw» (Jk 2, 14-18).

Wiara bez mioci nie przynosi owocu, a mio bez wiary byaby uczuciem nieustannie zagroonym przez zwtpienie. Wiara i mio potrzebuj siebie nawzajem, jedna pozwala bowiem drugiej si urzeczywistnia.  Niemao chrzecijan istotnie powica swoje ycie z mioci osobom samotnym, zepchnitym na margines lub wykluczonym, jako tym, ktrzy jako pierwsi nas potrzebuj i s najwaniejsi z tych, ktrych trzeba wesprze, poniewa wanie w nich odzwierciedla si oblicze samego Chrystusa. Dziki wierze moemy rozpozna w tych, ktrzy prosz o nasz mio, oblicze zmartwychwstaego Pana. «Wszystko, co uczynilicie jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mniecie uczynili» (Mt 25, 40) — te Jego sowa s przestrog, o ktrej nie wolno zapomina, i nieustannym wezwaniem, aby przekazywa innym t mio, z ktr On troszczy si o nas.  To wiara pozwala rozpozna Chrystusa, a Jego mio pobudza do tego, aby spieszy Mu z pomoc za kadym razem, kiedy w blinim staje na drodze naszego ycia. Umocnieni wiar, patrzmy z nadziej na nasze zaangaowanie w wiecie, oczekujc «nowego nieba i nowej ziemi, w ktrych zamieszka sprawiedliwo» (2 P 3, 13; por. Ap 21, 1).

15. Bdc ju u kresu ycia, aposto Pawe prosi swego ucznia Tymoteusza, by «zabiega o wiar» (por. 2 Tm 2, 22) z tak sam staoci, jak kiedy by modym czowiekiem (por. 2 Tm 3, 15). Czujemy, e ta zachta skierowana jest do kadego z nas, aby nikt nie by leniwy w wierze. Jest ona towarzyszk ycia, pozwalajc nam dostrzega wci na nowo cuda, ktre czyni dla nas Bg. Wiara, ktra stara si rozpoznawa znaki czasu we wspczesnoci, zobowizuje kadego z nas do stawania si ywymi znakami obecnoci Zmartwychwstaego w wiecie. Wspczesny wiat szczeglnie potrzebuje dzi wiarygodnego wiadectwa osb majcych umys i serce owiecone przez Sowo Boe i zdolnych otwiera serca i umysy tak wielu ludzi na pragnienie Boga i prawdziwego ycia, ktre nie ma koca.

«By sowo Paskie szerzyo si i rozsawiao» (2 Tes 3, 1) — oby ten Rok Wiary sprawi, e nasza wi z Chrystusem Panem bdzie si coraz bardziej umacniaa, gdy tylko w Nim jest pewno przyszoci i gwarancja prawdziwej i trwaej mioci. Sowa apostoa Piotra rzucaj ostatni promie wiata na wiar: «Dlatego radujcie si, cho teraz musicie dozna troch smutku z powodu rnorodnych dowiadcze. Przez to warto waszej wiary okae si o wiele cenniejsza od zniszczalnego zota, ktre przecie prbuje si w ogniu, na saw, chwa i cze przy objawieniu Jezusa Chrystusa. Wy, cho nie widzielicie, miujecie Go; wy w Niego teraz, cho nie widzicie, przecie wierzycie, a ucieszycie si radoci niewymown i pen chway wtedy, gdy osigniecie cel waszej wiary — zbawienie dusz» (1 P 1, 6-9). Chrzecijanie w swym yciu zaznaj radoci oraz cierpienia. Ilu witych dowiadczao samotnoci! Ilu wiernych, take w naszych czasach, dowiadcza milczenia Boga, podczas gdy chcieliby oni usysze Jego pocieszajcy gos! Dowiadczenia ycia z jednej strony pozwalaj zrozumie tajemnic krzya i uczestniczy w cierpieniach Chrystusa (por. Kol 1, 24), a z drugiej s wstpem do radoci i nadziei, do ktrych prowadzi wiara: «ilekro niedomagam, tylekro jestem mocny» (2 Kor 12, 10). Wierzymy z mocnym przekonaniem, e Pan Jezus pokona zo i mier. Powierzamy si Jemu z t pewn ufnoci:  On, obecny wrd nas, zwycia moc zego (por. k 11, 20), a Koci, widzialna wsplnota Jego miosierdzia, trwa w Nim jako znak ostatecznego pojednania z Ojcem.

Ten czas aski zawierzmy Mace Boej, nazwanej «bogosawion», poniewa «uwierzya» (k 1, 45).

W Rzymie, u w. Piotra, 11 padziernika  2011 r., w sidmym roku mojego pontyfikatu

BENEDICTUS PP XVI

Przypisy

(1) Homilia podczas Mszy w. z okazji inauguracji pontyfikatu (24 kwietnia 2005): AAS 97 (2005), 710; «L'Osservatore Romano», wyd. polskie, n. 6/2005, s. 11.

(2) Por. Benedykt XVI, homilia podczas Mszy w. na Terreiro do Pao w Lizbonie (11 maja 2010): Insegnamenti VI, 1 (2010), 673; «L'Osservatore Romano», wyd. polskie, n. 7/2010, s. 10.

(3) Por. Jan Pawe II, konst. apost. Fidei depositum (11 padziernika 1992): AAS 86 (1994), 113-118.

(4) Por. Relacja kocowa II Nadzwyczajnego Synodu Biskupw (7 grudnia 1985), II, B, a, 4, w: Enchiridion Vaticanum, t. 9, n. 1797; «L'Osservatore Romano», wyd. polskie, dodatek do n. 10-11-12/1985, s. 5.

(5) Pawe VI, adhort. apost. Petrum et Paulum Apostolos, w 1900. rocznic mczestwa witych apostow Piotra i Pawa (22 lutego 1967): AAS 59 (1967), 196.

(6) Tame, 198.

(7) Pawe VI, «Wyznanie wiary ludu Boego», homilia podczas Mszy w. w  1900. rocznic mczestwa witych apostow Piotra i Pawa,  na zakoczenie Roku Wiary (30 czerwca 1968): AAS 60 (1968), 433-445.

(8) Pawe VI, audiencja generalna (14 czerwca 1967): Insegnamenti V (1967), 801.

(9) Jan Pawe II, list apost. Novo millennio ineunte (6 stycznia 2001), 57: AAS 93 (2001), 308.

(10) Przemwienie do Kurii Rzymskiej (22 grudnia 2005): AAS 98 (2006), 52; «L'Osservatore Romano», wyd. polskie, n.  2/2006, s. 20.

(11) Sobr Watykaski II, Konst. dogmat. o Kociele Lumen gentium, 8.

(12) De utilitate credendi, 1, 2, w: Pisma przeciw manichejczykom, Pisma Starochrzecijaskich Pisarzy, t. LIV,  Warszawa 1990, s. 34.

(13) Por. w. Augustyn z Hippony, Wyznania, I, 1, tum. Zygmunt Kubiak, Warszawa 1992.

(14)  Sobr Watykaski II, Konst. o liturgii witej Sacrosanctum Concilium, 10.

(15) Por. Jan Pawe II, konst. apost. Fidei depositum (11 padziernika 1992): AAS 86 (1994), 116.

(16) Kazanie 215, 1, w:  w. Augustyn, Wybr mw, tum. ks. Jan Jaworski, Pisma Starochrzecijaskich Pisarzy, t. XII, Warszawa 1973, s. 250.

(17) Katechizm Kocioa Katolickiego,  167.

(18) Por.  Sobr Watykaski I, Konst. dogmat. o wierze katolickiej Dei Filius, rozdz. III: DS 3008-3009;  Sobr Watykaski II, Konst. dogmat. o Objawieniu Boym Dei verbum, 5.

(19) Benedykt XVI, przemwienie w Kolegium Bernardynw w Paryu (12 wrzenia 2008): AAS 100 (2008), 722; «L'Osservatore Romano», wyd. polskie, n. 10-11/2008, s. 13.

(20) Por. w. Augustyn z Hippony, Wyznania,  XIII, 1, tum. Zygmunt Kubiak, Warszawa 1992.

(21) Jan Pawe II, konst. apost. Fidei depositum (11 padziernika 1992): AAS 86 (1994), 115 i 117.

(22) Por. Jan Pawe II, enc. Fides et ratio (14wrzenia 1998), nn. 34 i 106: AAS 91 (1999), 31-32, 86-87.

© Copyright 2011 - Libreria Editrice Vaticana

LIST APOSTOLSKI W FORMIE «MOTU PROPRIO» OGASZAJCY ROK WIARY
dodal: mt /2012-02-23



        

2007 - 2014 © Kuria Diecezjalna w Zamościu                        Odwiedziło juz nas 63821495 gości / 20 on-line.                                              MP@awel         0.02 sek.